نتایج تحقیق جدید نشان داد، بسیاری از مهارتهایی که دانشآموزان و دانشجویان همچنان بر اساس آنها ارزیابی میشوند ازجمله خلاصهسازی اطلاعات و نگارش مقالات ساده اکنون میتوانند در عرض چند ثانیه توسط ابزارهای هوش مصنوعی انجام شوند.
یونگ ژائو از دانشگاه کانزاس (KU)، سالها برای یافتن جواب این پرسش تلاش کرده است که چرا مدارس صرفنظر از اینکه افراد چقدر تلاش میکنند، به ندرت تغییر میکنند.
وی استدلال کرد که مشکل واقعی دانشآموزان و دانشجویانی نیستند که از هوش مصنوعی استفاده میکنند، بلکه مدارس و دانشگاهها همچنان به ارزیابی کارهایی ادامه میدهند که فناوری میتواند به راحتی آنها را تکرار کند.
اگر هوش مصنوعی بتواند تکلیفی را با موفقیت انجام دهد، ممکن است نشاندهنده آن باشد که خود آن تکلیف نیازمند بازنگری است. این موضوع بحثهایی را درباره ممنوعیت استفاده از هوش مصنوعی، سیاستهای مقابله با تقلب و ابزارهای تشخیص محتوای تولید شده با هوش مصنوعی برانگیخته است.
نتایج تحقیق جدید ژائو نشان میدهد، معلمان و اساتید ممکن است از فرصت بزرگتری برای بازنگری در مورد آنچه دانشآموزان و دانشجویان باید یاد بگیرند و نحوه نشان دادن آن غافل هستند.
هوش مصنوعی مشکلات قدیمی را آشکار میکند
وی میگوید: مشکل واقعی هوش مصنوعی در کلاسهای درس، فناوری آن نیست. هوش مصنوعی مولد اکنون میتواند بسیاری از تکالیف مدرسه دانشآموزان را انجام دهد. این ابزارها مطالب خوانده شده را خلاصه و یک سوال ساده را در عرض چند ثانیه به یک مقاله قابل قبول تبدیل میکنند.
نتایج نظرسنجی اخیر نشان داد که تقریبا از هر ۱۰ نوجوان آمریکایی، ۶ نفر فکر میکنند که تقلب با هوش مصنوعی بهطور منظم در مدرسه آنان اتفاق میافتد. برای ژائو، این الگو مشکلی عمیقتر از تقلب را نشان میدهد. هدف آموزش منسوخ شده است، زیرا مدارس هنوز به نوع کاری که یک ماشین میتواند انجام دهد، پاداش میدهند.
در یک آزمایش کوچک، افرادی که با یک چتبات مقاله مینوشتند، هنگام نوشتن، ارتباطات ضعیفتری بین مناطق مغز نشان دادند و کمتر از آنچه تولید کرده بودند را به خاطر میآوردند.
این تحقیق ۵۴ نویسنده را ردیابی کرد که هنگام نوشتن کلاههای نظارت بر مغز به سر داشتند. شرکتکنندگانی که به هوش مصنوعی دسترسی داشتند، در میان همه گروهها کمترین درگیری ذهنی را تجربه کردند و احساس تعلق و مالکیت کمتری نسبت به نوشتههای خود داشتند.
تغییرات برای آموزش
پیشبینی میشود هوش مصنوعی تا سال ۲۰۳۰ حدود ۱۷۰ میلیون شغل جدید ایجاد و نزدیک به ۹۲ میلیون شغل را حذف کند، در نتیجه، مشاغلی که میمانند بیش از هر زمان دیگری به قضاوت انسانی و توانایی همکاری موثر با دیگران متکی خواهند بود.
ارث گزارش کرد، مراکز آموزشی که به خروجی روتین پاداش میدهد، دانشآموزان و دانشجویان را برای بخشی از اقتصاد آماده میکنند که به سرعت در حال کوچک شدن است. انباشت فناوری بیشتر نیز یک پیشفرض ایمن نیست.
تحقیقات جمعیتی، زمان بیشتر استفاده از صفحه نمایش در بین کودکان و نوجوانان را با رفاه کمتر، ازجمله خودکنترلی ضعیفتر و مشکل بیشتر در اتمام وظایف، مرتبط دانسته است. این الگو در تحقیق بزرگ میان هزاران جوان نیز مشاهده شد. ابزارهای دیجیتال بیشتر بهطور خودکار به معنای یادگیری بهتر نیستند. سوال دیگر این نیست که چگونه هوش مصنوعی را از مدرسه دور نگه داریم، بلکه این است که مدرسه پس از ورود هوش مصنوعی به کلاس، از دانشآموزان چه میخواهد.
نتایج این تحقیق در مجله ECNU Review of Education منتشر شده است.
